Schermafbeelding 2014-10-31 om 14.20.03Ken je dat? Je bent het eigenlijk wel met iemand eens, maar omdat je hem een lul vindt zeg je gewoon dat je het oneens bent met hem. Maakt niet uit waarover.  Hij zegt bijvoorbeeld: “Ik vond dat laatste boek van zus en zo echt niks”. Jij bent in dat boek niet verder dan pagina 10 gekomen wegens te saai, maar zegt toch: “O, ik vond het juist wel een interessant boek.”. Zo lul, daar kun je het mee doen. Next.

Datzelfde recalcitrante gevoel overvalt me ook op macro niveau. De massa heeft een mening waar ik het tot op zekere hoogte wel mee eens ben, maar omdat die massa zo’n ongekend tokkie niveau heeft, sta ik per definitie toch aan de kant van degene waar de scheldende meute tegen ageert. Ongeacht het thema.

Zo is daar Europa. Ik ben een voorstander van de Europese gedachte, maar bij de uitvoering van die gedachte vallen er heel wat steken. Je moet wel blind zijn om die niet te zien. Maar desondanks hoor ik mezelf de EU fel verdedigen tegen iemand die op een feestje met een biertje in z’n hand van leer trekt tegen de ‘graaiers’ (politici en ambtenaren) en ‘profiteurs’ (alle landen ten zuiden van Nederland en ten oosten van Duitsland).

Van graaiers naar pedo’s is slechts een kleine stap op zo’n feestje. Ik wijs pedoseksualiteit natuurlijk ook af. Ik denk dat het uiterst schadelijk is voor kinderen en dus gewoon niet mag voorkomen. Klaar. Maar vanwege de heksenjachten van de scheldende meute, neem ik het toch op voor pedo’s. Ik wil hulp voor ze. Dit is wel het lastigste thema op een feestje hoor.

Veel lastiger dan Zwarte Piet bijvoorbeeld. Want ik zeg gewoon hardop dat Zwarte Piet moet veranderen. Tradities zijn er om aangepast te worden. Ik verdedig dit standpunt zonder mitsen of maren. Opmerkelijk als je bedenkt dat ik Zwarte Piet diep in mijn hart een leuk figuur vind, die wat mij betreft volgend jaar gewoon weer langs mag komen. Sterker, ik zal ‘m missen als ie er niet meer is. Ik wil echter zó níet bij de groepen horen die zich dit thema inmiddels hebben toegeëigend, dat ik voluit voor een alternatieve Piet ga. Eén blik op de ongekend grove en vaak racistische comments op de talloze Pieten Facebook pagina’s was voldoende voor mijn ommezwaai.

En dan is er vanaf vandaag weer een nieuw gespreksthema voor bij de koffieautomaat of het verjaardagsfeestje. De hagelslag wordt ons afgenomen mensen! De Telegraaf kopt het in chocoladeletters, op standpunt.nl horen we het gesundes Volksempfinden verwoord, en op sociale media is vrijwel iedereen verontwaardigd. Ik begin elke dag met een boterham met pindakaas en hagelslag. Ik ben dus pro hagelslag. Maar als de Telegraaf zijn lezers mobiliseert tegen iets wat niet meer is dan een actie van Foodwatch om het nationale schoolontbijt gezonder te maken, dan keer ik mij in het openbaar zelfs tegen mijn geliefde hagelslag. Met m’n mond nog vol, roep ik dat het een uitstekend idee is dat we het suikergoed in de ban doen. Viva Foodwatch!

Dit zijn slechts een paar voorbeelden. Voor het gemak formuleer ik een lijstje van thema’s (in willekeurige volgorde en niet uitputtend) die ik op dezelfde manier benader. Voor iedereen handig als we elkaar tegenkomen op een feestje, bij de koffieautomaat of op sociale media: Israel. Palestina. Marokkanen. Religie. Belastingen. Uitkeringen. Vluchtelingen. Roken. Feminisme. Ebola. Publieke Omroep. MH17.

Rest me nog die ene uitzondering te noemen. Er is een actueel onderwerp waarbij ik gewoon de massa, en dus ook mijn onderbuik volg: inzake bestuurders van woningbouwcorporaties. Dat zijn gewoon lullen. Geen discussie mogelijk.

Advertenties