Gezelligheid kent geen tijdHet Institut Neerlandais in Parijs sluit eind dit jaar haar deuren. Op het forum Nederlanders.fr spreekt een aantal landgenoten schande, een paar artikeltjes in de Franse pers, et voilà, einde van het oproer.

Ik kom er nooit. Niet alleen omdat ik Nederlandse ben, en het instituut zich primair op de verspreiding van de Nederlandse cultuur onder de Fransen richt. Maar ook omdat ik getraumatiseerd achterbleef na een telefoontje met de afdeling Taalonderwijs. Ik waagde het eens om te bellen over de mogelijkheden tot het volgen van Nederlandse les door mijn kinderen, en werd dusdanig arrogant te woord gestaan dat ik weer aan de pillen moest tegen mijn telefobie.

De drempel van het schitterende pand aan Rue de Lille is voor mij te hoog. Ook veel bevriende Nederlanders in Parijs zetten er moeilijk een stap naar binnen. Hun mening: op z’n best een elitair clubje, op z’n slechtst een subsidie slurpende instelling. In die zin past het Institut Neerlandais uitstekend in Parijs, waar cultuur een eerste levensbehoefte is, die zwaar gesubsidieerd door het leven mag gaan. In een dergelijke sfeer van ‘ons-kent-ons’ cultuurliefhebbers, is iedereen best tevreden met zichzelf. Dan komt zo’n sluiting extra hard aan.

Ik denk dat er sinds de dagen van de hoofdredacteur van NRC, Peter van der Meersch, in Parijs niet zo heel veel veranderd is.

Nu l’Institut dicht gaat zal de Nederlandse ambassade naar verwachting enkele taken van haar overnemen. Ik geef al vast een voorzetje voor het nieuwe seizoen: een gezellig (gezelligheid is tenslotte hèt Nederlands cultuurelement dat beleefd moet worden) bruin café in de kelder, met optredens van Nick et Simon, Anny Schilder et Jan Keizer (wie herinnert zich niet de Franse chansons van BZN?). Maar beter nog… Bløf . Bløf mag niet ontbreken in het nieuwe Nederlandse cultuurtempeltje. Rijmelarij op muziek, niemand die er iets van begrijpt of je nou Nederlands spreekt of niet. Dat verbroedert volkeren.

In de zomervakantie wordt voor de hele familie een Dick Bruna tentoonstelling geprogrammeerd.  Tout le monde houdt van Nijntje! En terwijl de wereld zich laaft aan de bekende Nederlandse cultuur en een bitterbal door de mosterd haalt, wordt er zo nu en dan tussendoor ook nog wat experimenteel en vernieuwend materiaal naar binnen geschoven. Niet te veel, net genoeg om het voor iedereen gezellig te houden.

— Verscheen ook op Sargasso

Advertenties