Nadat ik vorige week een klaagmail ontving waar ik even van moest bijkomen, dacht ik… sommige mensen zouden ‘Zwaar leven’ van Brigitte Kaandorp eens moeten beluisteren.

Vroeger was zo’n gedachte niet meer dan dat, een gedachte. Tegenwoordig denk ik zoiets, zoekt het filmpje op Youtube, tweet de link en (in dit geval) word ik vervolgens bedolven onder Twitter mentions en RT’s. Ik was de rest van de avond druk met de afhandeling van de correspondentie.

Brigitte Kaandorp heeft blijkbaar een klassieker geschreven waarin ongelofelijk veel mensen iemand herkennen. Nooit zichzelf natuurlijk.

Het lachen over het liedje maakt het draaglijker de klaagberichten te lezen, zonder daarna meteen alle contacten met de zender ervan te verbreken. De relativering helpt zo enorm in de sociale omgang, dat ik zou willen dat Brigitte Kaandorp ook twee andere types bezingt.

Als eerste graag een liedje getiteld ‘Je doet het toch nooit goed’. Strekking van de tekst: “Ik offer me altijd op voor iedereen, maar uiteindelijk zijn veel mensen reuze ondankbaar en komen ze ook nog met verwijten. Je doet het toch nooit goed”.

Ook het type ‘Ik heb precies hetzelfde meegemaakt, maar dan nog veel erger/leuker/spannender/…’ vraagt om een Brigitte Kaandorp interpretatie. Naar ik aanneem is deze vriend of vriendin bij iedereen zo bekend, dat ik niet verder hoef uit te weiden over de mogelijke inhoud van het lied.

De comments staan open voor aanvullende suggesties. Ik zoek alvast het Twitter account van Brigitte Kaandorp op.

Advertenties