Net voor ik de post ‘Brad goes Bløf’ wilde plaatsen, maandagavond jongstleden, bereikte mij het vreselijke bericht dat collega-blogger Ben Hoogeboom was overleden.

Ben initieerde samen met Max Molovich het weblog Nurks Magazine, waar ik ook voor schreef. Daarnaast had Ben een onwaarschijnlijke hoeveelheid mooie eigen weblogs. Hij was een geweldig goede schrijver en een geweldig aardige en lieve man.

Vorige week mailden we voor ’t laatst, op de dag dat hij ook zijn laatste comment op vrouwkeblogt.com plaatste. Naast allerlei praktische schrijftips, schreef hij in die laatste mail dat het steeds slechter ging met hem. Maar hij was niet bang voor de dood vertelde hij. Ik vermoedde echter niet, dat die al zo snel zou komen.

Ik heb lang nagedacht of ik een In Memoriam zou schrijven. Maar nadat ik het stuk van Max Molovich las, zag ik dat alles al gezegd was.

Wat dàn te doen?

Zo maar een stukje schrijven weer?

Ja, zo maar een stukje schrijven weer!

Want dat zou hij zeker gezegd hebben: “Schrijf nou maar gewoon een stukje Vrouwke”.

Advertenties