De eerste keer dat ik vloog was naar Griekenland, Karpathos. Een eiland dat niet veel meer is dan een heuvel, strand en een landingsbaan. We stapten uit en ik werd verrast door de warmte, de zee, de mensen. Door alles eigenlijk. 23 en nooit veel verder dan Nederland geweest. Wel al bij de man die nu mijn man is, maar toen nog mijn vriend.

We huurden een brommer, gingen naar verlaten strandjes, aten twee weken pita broodjes en salade. ’s Avonds zaten we aan de bar, met de 2 jonge broers die ons kleine hotel runden. We dronken samen, keken uit over het verlichte zwembad en de heuvel in de verte. We hoorden REM. Elke avond ‘Automatic for the People’. De hele cd op repeat, maar de avond altijd eindigend met Nightswimming.

Als ik Nightswimming hoor is het 1992.

Nog steeds vraag ik me af waarom we dat toen niet gewoon deden, nightswimming…

…deserves a quiet night, September’s coming soon…

Advertenties