Ik ken mensen die geen kerst hebben als ze niet de complete Sissie trilogie voor de 35ste keer gezien hebben. Ik geef toe, ook ik ken hele dialogen tussen Sissi, Franz Josef und die Kaiserin Mutter uit mijn hoofd, maar na deel 1 haak ik eigenlijk al af. Kerst zonder Sissi is voor mij best te doen.

Hoe anders is het met dat ene TV programma, standaard opgenomen in de KRO programmering van tweede kerstdag: het Circus van Monte Carlo. In Frankrijk wordt het op kerstavond uitgezonden, daarom kan ik nu al verklappen dat het wederom spec-ta-cu-lair is! Een must see. Mijn dreigende kerstdepressie wordt direct afgewend als ik de openingstune hoor.

Daar komt de beschermvrouwe al binnen gelopen. Breed geschouderd, bruine afgeleefde kop, zo chagrijnig als het maar zijn kan: prinses Stèphanie van Monaco. En ow, the joy… Albert en Charlene zijn erbij. En vooral de laatste overtroeft de nurksheid van Stèphanie.

Geen lachje, geen knikje, alleen de allesoverheersende verveling straalt van deze drie mensen af. Ze willen daar helemaal niet zijn, op die tribune. Stèphanie wil met de gespierde acrobaat in het vangnet hopsen, Albert ook, of met de paardenvrouw… het maakt ‘m niet uit, als het maar niet met Charlene is. En Charlene… zij wil gewoon naar huis. Maar ja, haar paspoort is ingenomen hè.

Anderhalf uur genieten van Monegaskische royalty om te beseffen dat geld niet gelukkig maakt. Dat is kerst.

Advertenties