Is moderne dans om te lachen? Ik stel mezelf deze vraag naar aanleiding van een filmpje dat vandaag op de interwebs figureerde. De dansers van Compagnie Marie Chouinard doen (semi) naakt dingen met krukken, slaan zo nu en dan een klank uit en zijn duidelijk heel serieus met hun vak bezig. Ik zit in tweestrijd: enerzijds wil ik niet met de onderbuik gedreven medemens mee honen om dit spectacle extra ordinaire, anderzijds vind ik de reactie van d’n links-intellectueel weer zo voorspelbaar humorloos dat ik me daar ook niet in kan vinden.

Wat moet een liberaal mens met moderne dans als deze? Toen ik het filmpje de eerste keer zag dacht ik: als mensen het willen zien, er van genieten, waarom niet. Ik zou er zelf niet naar gaan kijken, maar ik gun een ieder zijn of haar liefhebberij. Nadat ik het filmpje twee keer had gezien dacht ik: het publiek kijkt gewoon naar een voorstelling van ‘de nieuwe kleren van de keizer’. Als er eentje hard zou gaan lachen, wat zou er dan gebeuren? Zou de bezoeker verwijderd worden of zouden ook de andere kijkers hun intellectuele bril afzetten en durven zien waarvoor ze betaalden.

Ik vind het een hilarische vertoning en ik vermoed dat een deel van het publiek het met me eens is. Zeker de mensen die op uitnodiging van de sponsor aanwezig zijn. Een bizar dansstuk dus, dat echter absoluut opgevoerd moet blijven worden. Ik heb daar graag Euro 0,50 belasting voor over. Is het niet geweldig om helemaal vrij te zijn om naar iets te kunnen kijken en er dan ook nog iets van te mogen vinden. Ja en dat kost ons dat allemaal geld. Net zoals de Tros ons ook nog steeds geld kost.

Advertenties