Verslaafden die zeggen dat ze best kunnen stoppen wanneer ze dat willen, dat zijn de échte verslaafden. Ik vertel u dus nu: ik kan gewoon ruim 2 maanden stoppen met Twitter omdat ik dat wil. Ik heb mezelf namelijk behoorlijk overgedoseerd het afgelopen jaar. Zo zeer dat ik soms misselijk werd bij het zien van de timeline: een eindeloze brij meningen, feiten, vermeende feiten en feitelijk meningen.

Ik merk dat het steeds lastiger wordt mijn aandacht langer bij zaken te houden. Te veel denken en schrijven in 140 tekens heeft invloed op de manier waarop ik studeer (niet), lees (afgelopen jaar welgeteld 2 boeken) en schrijf (moeite met het maken van langere teksten).

Twitter minderen werkt niet. Account deleten wil ik (vooralsnog) niet. Maar dat er iets moet veranderen is duidelijk. Vandaar de verlenging van mijn jaarlijkse zomerstop van 3 weken naar ruim 2 maanden. De ontwenningsverschijnselen duren een dag of 5 is mijn ervaring, daarna stopt het rusteloze op en neer lopen naar iMac, iPad of iPhone. Dan volgt de berusting: de timeline draait ook zonder mij door.

Briljante vondsten bewaar ik voor postjes. Want het blog blijf natuurlijk gewoon geopend tijdens de zomerstop.

Advertenties