De corporate campagne van Shell stinkt erger dan de rokende fakkels die de Nigerdelta in smog hullen. Elke avond primetime zien de tv-kijkers hoe Shell zich zorgen maakt over de toekomst van onze kinderen en vanuit die zorg verantwoord omgaat met het milieu. Onze kinderen…. de koters van rijke westerlingen die ook in de toekomst nog veel energie en een schone leefomgeving nodig hebben om hun welvaartspeil op niveau te houden. Ten koste van, onder andere, de bewoners van de Nigerdelta.

Een dergelijke corporate campagne starten, terwijl Amnesty International onlangs nog wees op de vuile handen die Shell al jarenlang in deze streek maakt, dat is de arrogantie ten top. De campagne is net zo’n misser als de totale communicatie rond het olielek van BP.  Waar de stafchef van het Witte Huis, Rahm Emmanuel, onlangs nog zei dat er voor de voormalige BP-topman Tony Hayward geen carrière is weggelegd in public relations, hoor ik niemand over de kapitale blunder die president directeur van Shell Nederland, Peter de Wit, maakt met deze campagne.

En dus zeg ik het maar eens.

Advertenties