Sinds twee jaar krijg ik elke maand injecties tegen hooikoorts. Met wonderbaarlijke resultaten: ik ben vrijwel klachtenvrij. Dat stemt mij natuurlijk tevreden, maar tegelijkertijd stoor ik mij meer en meer aan de slecht behandelbare allergieën. Zo ben ik nog steeds allergisch voor komkommers, katten en coaches. De allergoloog is optimistisch over de katten en komkommers. Voor de coaches heeft hij mij echter het advies gegeven ‘er mee te leren leven’.  Alleen regelmatige blootstelling aan het allergeen zou op termijn tot enig resultaat kunnen leiden.

Nu lees ik elke dag de Twittertimelines van minimaal vijf coaches. De coaches met ‘inspirerend’, ‘bezield’ of ‘spiritueel’ als bijvoeglijk naamwoord hebben het meest effect, is mijn ervaring. Met opgezette lymfeklieren en met tranen in mijn ogen lees ik hoe zij, volledig zeker van zichzelf, mensen adviseren over de meest uiteenlopende zaken. Ik kan me inschrijven voor workshops, healings en therapieën. Ik zie dat de relatie met mijn vader de oorzaak is van mijn onzekerheden, ik leer dat ik elke vrijdagochtend met engelen kan communiceren via een intermediaire coach. O ja en ik kan alles worden wat ik wil, als ik het maar hard genoeg wil en by the way… er is nog plek voor 1-op-1 counseling voor de manager met burn-out.

Op doktersadvies stel ik mij bloot aan veelal ongefundeerde nonsens, in de hoop een zodanige buffer te ontwikkelen dat mijn allergische reacties afnemen. Maar tot mijn verbazing zie ik in de Twittertimeline mensen uitgebreid van gedachten wisselen over genoemde onzin en erger. Goede vrienden van me lezen bladen die bol staan van inspirerende spirituele zaken. En vol met advertenties van coaches.

Zijn mijn vrienden en coach-volgers ook allemaal aan de desensibilisatietherapie? Ik zou het willen! Maar ik vrees dat zij daadwerkelijk inspiratie en zingeving hopen te vinden bij een beroepsgroep die zich zou moeten bezinnen op haar kwaliteitscriteria. Charlatans en goedwillenden, want zo breed zal het spectrum wel zijn,  kunnen meer kwaad aanrichten dan ze ooit voor mogelijk hielden.

Er is maar één coach die bij mij geen allergische reactie oproept: Wim de Bie. Moge deze wijze man vol zelfrelativering en humor, ons allemaal inspireren tot een kritische houding ten opzichte van iedereen die pretendeert te kunnen en te hebben, wat wij denken niet te kunnen en niet te hebben.

Mijn jaarlijkse controle staat gepland voor april. Ik zal de allergoloog melden dat vermijden van het allergeen het enige is dat werkt. En, just in case, houd ik de antihistaminica bij de hand.

Advertenties