‘I’d like to add you to my professional network on LinkedIn’. Als ik die standaarduitnodiging voor een linkedin contact zag, twijfelde ik altijd of ik wel wilde accepteren. Als iemand niet eens de moeite neem om even een persoonlijke tekst te schrijven, dan zal het hem of haar waarschijnlijk ook niet zo veel uitmaken als ik voor de eer bedank. Maar met 40 contacten kun je ook weer niet al te kieskeurig zijn en dus accepteerde ik gewoon. Maar de ergernis bleef. En groeide wanneer ik wel een hartelijke mail terugzond die vervolgens onbeantwoord bleef. “Wat wil je eigenlijk van me?” vroeg ik me dan af.

Als je vooral thuis bent op Twitter, valt de kilte van LinkedIn koud op je dak. Contacten heten daar nu ook ‘followers’, maar verder houdt de vergelijking tussen deze sociale netwerken echt op. LinkedIn is voor mij niet meer of minder dan een Rolodex: een handige verzameling van telefoonnummers en e-mailadressen. En de meeste gebruikers zien het denk ik exact zo. Sinds ik LinkedIn met een Rolodex-bril bekijk in plaats van met een Twitter-bril is de ergernis een stuk gedaald. Totdat de wekelijkse updates per e-mail binnen komen, dan voel ik nog wel eens een lichte irritatie opkomen. Meestal op de voet gevolgd door een hartgrondig LOL! (voor uitleg zie Twitlinguistics en nittwits 14/01/2010).

Want met die wekelijkse updates blijkt ineens dat LinkedIn naast de Rolodexfunctie nog een andere taak heeft: het verspreiden van succesverhalen en het boosten van je imago: Herman heeft een fantastische klant binnengehaald, Dorien heeft promotie gemaakt, Elsemieke volgt een interessante doch intensieve nieuwe opleiding en David (waarvan ik weet dat hij compensatiegedrag vertoont) herleest (!) Schopenhauer… Om nog maar te zwijgen van de stroom aan recommendations die in het kader van ‘was jij mijn rug, was ik de jouwe’ circuleren. Vaak erg amusant om te lezen.

Deze week werd ik een paar keer verrast door een geautomatiseerde mail van een LinkedIn follower, die mij feliciteerde met mijn promotie. Dit keer wel aangevuld met enkele persoonlijke zinnen overigens. De schrik sloeg me om het lijf. Ik had mijn cv een noodzakelijke revisie gegeven en vergeten de instellingen voor de updates te wijzigen. Mijn 40 volgers hadden mijn ‘succesverhaal’ gelezen en waarschijnlijk in een deuk gelegen. Zoals ik dat ook vaak doe.

In de LinkedIn weekupdate stond dat ik een andere functie had, twee nieuwe klanten, een website, een twitteraccount én een nieuwe profielfoto. Kortom, in theorie was ik een druk baasje! Maar in de praktijk was alleen de profielfoto echt nieuw, de rest was oud ‘nieuws’. En zo had ik mijn eigen imagoboost georganiseerd. En met resultaat: binnenkort heb ik een afspraak met twee oud-collega’s om bij te praten. En laten dat nou net degenen zijn die ook erg hartelijk om borstklopperij kunnen lachen en LinkedIn succesverhalen met een korrel zout nemen. De leukste oud-collega’s dus, die mij ooit uitnodigden om te linken door middel van een zelfgeschreven tekst.

Advertenties